روضه تکراری ولی تمام نشدنی اربعین من، دلنوشته ای با عنوان:دیالوگ من و اونمن: هی چطوری؟اون: سلاممن: هه هه، سیاسوخته شدی!!!اون: (سکوت)من: پات هم مثل اینکه می لنگه! پشت پا زدی به خودت؟ هه هه ههاون: (سرفه می کند)من: اوه اوه، سرما هم که خوردی، شب پتو ننداختی روت؟اون: (سکوت)من: اربعین هیئت نیومدی تنبل!اون: (یه قطره اشک)من: تنبلی کردی پشیمون شدی آره؟اون: (سکوت)من: حالا چرا لالمونی گرفتی؟ بالاخره میگی این چند وقت کجا بودی؟اون: . . . اگه خدا قبول کنه کربلا بودممن: کَ کَ کربلا؟اون: نذر کرده بودم اربعین به یاد کاروان اسرا پیاده برم کربلا (سرفه می کند)من: (سکوت)اون: عزاداری شما هم قبول باشهمن: (بغض گلو)اون: حرم آقا یاد همتون بودممن: (یه قطره اشک)من و اون (تو بغل هم_گریه گریه گریه)#غلامعلی_سخاوتی_راد

شبِ تاریک

سوزِ سرما
صندلی داغ شعر
ذرت مکزیکی پارک شقایق
سوسوی کرم شب تاب
لابلای شاخه های کاج
دخترکی گیسو بلند بنام یلدا
قطره های چکیده ذهنم
بر قالیچه چهارگوش برف
(دست آویزی است الهام گرفته از خاطر تو)
جاده یلدای چشمانم
تو را جستجو می کند
بیداری صبح درآغوش مهرت
چه گرم است و دل انگیز

پنج شنبه 30 آذر
شب یلدا ساعت 48 : 9

با سلامدیروز سه شنبه 26 دی سالروز فرار شاه از ایران بود. سال 1357 در چنین روزی مردم کشورم پس از شنیدن خبر فرار شاه به خیابانها آمده و به میمنت این پیروزی، شادی و پایکوبی کردند. اما غرض از نگارش، بازگویی نکته ای و خاطره ای از سال 57 بود.26 دی 57 مانند امسال روز سه شنبه بود . من که کودکی هشت ساله بودم با بزرگترها در خیابان همراه شدم و سوار بر یک فولکس واگن در خیابانها چرخ زدیم و شادی کردیم.اما؛فردای روز فرار شاه یعنی چهارشنبه 27 دی ماه در خوزستان و مشخصا شهرهای دزفول ، اندیمشک و اهواز نیروهای ارتش و پلیس شاه با خودروهای زرهی و تانکهای جنگی به این شهرها حمله ور شدند (چهارشنبه سیاه) تا شیرینی این پیروزی را به کام مردم این دیار تلخ کنند و خشم و نفرت خود را با شهادت مردم انقلابی و تخریب اموال شخصی اهالی این شهرها نشان دهند غافل از اینکه خانه ظلمشان کمتر از یک ماه دیگر به زباله دان تاریخ خواهد پیوست.خدا را شاکریم که مملکتی که نوکر آمریکا بود به مملکت امام زمان (ع) تبدیل گردید.امید که پس از 39 سال از پیروزی انقلاب کبیر اسلامی به رهبری امام خمینی(ره) ، مسئولین کشور کاری نکنند که این نعمت الهی را خدا از ما بگیرد.چهارشنبه 27 دی 96ساعت 15 : 1 بامداد